In alle voorgesprekken die ik als zelfstandig trouwambtenaar tot nu toe deed, kwamen de doden ter sprake. Niet zo gek, want de voorbereidingen van jullie huwelijk kunnen nog zo prachtig zijn, het besef dat die ene persoon er niet meer is, zorgt naast alle vreugde ook voor verdriet. Het herdenken van een overleden dierbare kan een (klein) onderdeel zijn van de ceremonie. Toch gaat ieder echtpaar er anders mee om. 

Een huwelijksdag moet een feestje zijn. Ze zijn bang dat het een huilfestijn wordt als er te veel woorden naar de overledene gaan. Of ze willen gewoon geen gedoe tijdens de dag. Hun motto: de overleden dierbaren zijn er toch wel bij in onze gedachten, dus benoemen hoeft niet. Eén van de paren die ik sprak zei: ‘Ze zijn er heel de dag bij in de muziek die wij afspelen, dat is voldoende.’ Een mooie gedachte vond ik dat.

Andere echtparen die ik spreek willen graag dat er tijdens de ceremonie ook plaats moet zijn voor het herdenken. Door woorden of een ritueel. Hier vinden jullie meer tips om tijdens de ceremonie te herdenken. Mijn eerste echtpaar had een tafel neergezet met mooie foto’s en een kaarsje. In de speech moest het verder wel om hen gaan. Dit vond ik weer een mooie middenweg.  

‘De mensen die door gemis afwezig zijn, zijn het meest aanwezig vandaag’, is een zin die vaak passend is in de speech. De wens van het echtpaar is leidend, maar bij het voorgesprek wil ik wel een heldere visie horen op dit gevoelige onderwerp. In een familie kunnen immers meerdere behoeften zijn. Wat ik het echtpaar wel meegeef, is dat ze niet van onjuiste aannames uit moeten gaan. Een traan of woord van gemis kan soms aan de rest van de dag wat luchtigheid geven. (Een soort roze olifant in de kamer, zeg maar…)

Zouden jullie een dierbare herdenken op jullie trouwdag?